Zrobiłem porównanie różnych typów płytek ESP32-S3-TTGO i różnych wyświetlaczy jakie są montowane na tych płytkach.
Na płytce LILYGO montowany jest dyskretny układ ESP32-S3 wraz z pamięcią 25Q128. Na płytkach bez nazwy znajdują się
układy w metalowej obudowie ESP32-S3-WROOM-1 N16R8. Obie płytki mają taką samą ilość pamięci flash 16MB oraz posiadają
małe układy AL64, które odpowiedzialne są za 8MB PSRAM. Płytki są więc kompatybilne i można je używać zamiennie.
W wersji z metalową obudową otrzymujemy ekranowanie mikrokontrolera zabezpieczające przed zakłóceniami radiowymi.
Kupując inny wyświetlacz mamy możliwość wyboru metalowej lub plastikowej tylnej ścianki. Jeśli wybierzemy plastikową,
wtedy białe podświetlanie będzie widoczne na spodzie wyświetlacza. Tworzy to bardzo ciekawy efekt wizualny.
Oprócz materiału, z którego wykonana jest tylna ścianka ekranu, istnieją różne rodzaje matryc, które różnią się
jasnością i odcieniem kolorów. Na poniższych zdjęciach pokazane są dwa wyświetlacze z metalową tylną ścianką.
Na jednym z nich kolory są wyraźnie jaśniejsze, różnicę widać też na odcieniach, szczególnie koloru żółtego.
Aparat w telefonie nie oddaje dobrze tego co widać na żywo, w rzeczywistości menu ciemniejszego wyświetlacza
jest w kolorze blisko pomarańczowego. Tak samo widać różnicę odcieni w napisie JOKER SDR na ekranie powitalnym.
Grafika interfejsu rysowana jest kontrastowymi kolorami, dlatego mimo różnic w odcieniach nie zmienia się czytelność.
Przyglądając się uważnie całej treści na ekranie podczas sprawdzania opisanych typów ekranów, znalazłem kilka miejsc,
gdzie elementy nie były dobrze pozycjonowane, brakowało drobnej korekty w lewo, w prawo, w górę lub w dół.
Wszystkie takie drobnostki jakie znalazłem, poprawiłem w wersji 1.3. Przy okazji Wojtek SP1NQR znalazł słaby punkt
podczas działania AGC i zostały wprowadzone kolejne zmiany w tej funkcji, mam nadzieję, że już ostatnie.
Kończąc ten wpis pokażę jeszcze zdjęcie raportu w konsoli, gdzie podawana była prędkość z jaką oba rdzenie
wykonują w pętli swoje zadania. Osiągnięty wynik przekłada się na dobrą czytelność telegrafii na wodospadzie.
Na poniższym zdjęciu udało mi się uchwycić widok przesyłanego pozdrowienia 73.
Dziś śmingus-dyngus, w paśmie 40m telegrafia zalała wodospad sygnałami w zawodach jak wiosenny deszcz.
Wersja 1.3 znajduje się tam gdzie wszystkie inne materiały Jokera, pod linkiem podanym wcześniej w pliku tekstowym.
Na płytce LILYGO montowany jest dyskretny układ ESP32-S3 wraz z pamięcią 25Q128. Na płytkach bez nazwy znajdują się
układy w metalowej obudowie ESP32-S3-WROOM-1 N16R8. Obie płytki mają taką samą ilość pamięci flash 16MB oraz posiadają
małe układy AL64, które odpowiedzialne są za 8MB PSRAM. Płytki są więc kompatybilne i można je używać zamiennie.
W wersji z metalową obudową otrzymujemy ekranowanie mikrokontrolera zabezpieczające przed zakłóceniami radiowymi.
Kupując inny wyświetlacz mamy możliwość wyboru metalowej lub plastikowej tylnej ścianki. Jeśli wybierzemy plastikową,
wtedy białe podświetlanie będzie widoczne na spodzie wyświetlacza. Tworzy to bardzo ciekawy efekt wizualny.
Oprócz materiału, z którego wykonana jest tylna ścianka ekranu, istnieją różne rodzaje matryc, które różnią się
jasnością i odcieniem kolorów. Na poniższych zdjęciach pokazane są dwa wyświetlacze z metalową tylną ścianką.
Na jednym z nich kolory są wyraźnie jaśniejsze, różnicę widać też na odcieniach, szczególnie koloru żółtego.
Aparat w telefonie nie oddaje dobrze tego co widać na żywo, w rzeczywistości menu ciemniejszego wyświetlacza
jest w kolorze blisko pomarańczowego. Tak samo widać różnicę odcieni w napisie JOKER SDR na ekranie powitalnym.
Grafika interfejsu rysowana jest kontrastowymi kolorami, dlatego mimo różnic w odcieniach nie zmienia się czytelność.
Przyglądając się uważnie całej treści na ekranie podczas sprawdzania opisanych typów ekranów, znalazłem kilka miejsc,
gdzie elementy nie były dobrze pozycjonowane, brakowało drobnej korekty w lewo, w prawo, w górę lub w dół.
Wszystkie takie drobnostki jakie znalazłem, poprawiłem w wersji 1.3. Przy okazji Wojtek SP1NQR znalazł słaby punkt
podczas działania AGC i zostały wprowadzone kolejne zmiany w tej funkcji, mam nadzieję, że już ostatnie.
Kończąc ten wpis pokażę jeszcze zdjęcie raportu w konsoli, gdzie podawana była prędkość z jaką oba rdzenie
wykonują w pętli swoje zadania. Osiągnięty wynik przekłada się na dobrą czytelność telegrafii na wodospadzie.
Na poniższym zdjęciu udało mi się uchwycić widok przesyłanego pozdrowienia 73.
Dziś śmingus-dyngus, w paśmie 40m telegrafia zalała wodospad sygnałami w zawodach jak wiosenny deszcz.
Wersja 1.3 znajduje się tam gdzie wszystkie inne materiały Jokera, pod linkiem podanym wcześniej w pliku tekstowym.