Witam!
Widzę, że nikt nie kwapi się ani z korektą ani z prawidłową odpowiedzią więc spróbuję podpowiedzieć koledze z nadzieją, że nauczy się tego raz na zawsze.
Problem jest z cewką L7 ale należy to rozpatrywać w otoczeniu w jakim pracuje ta cewka. Działa ona jako równoległy obwód rezonansowy z kondensatorami C10 (680pF) oraz C11 (1000pF) połączonymi szeregowo.
Na początek więc należy sprawdzić jaka jest wypadkowa pojemność tych kondensatorów ze znanego wzoru na pojemność wypadkową dwóch kondensatorów połączonych szeregowo:
Cs=C10*C11/(C10+C11) (1)
Zostawiam to obliczenie zainteresowanemu ale kiedy już wykona to obliczenie to indukcyjność cewki L7 da się obliczyć ze wzoru dla klasycznego obwodu rezonansowego (nie ma znaczenia czy szeregowego czy równoległego):
Fr=1/2/pi()/sqrt(L*C) -> L=1/4/pi()/pi()/Fr^2/Cs
Dla tego konkretnego przypadku więc po podstawieniu za Cs wzoru (1) otrzymamy, że
L7=(C10+C11)/4/pi()/pi()/Fr/Fr/C10/C11
Wzór nadaje się wprost do użycia np. w excell-u, gdzie w wersji polskiej zamiast funkcji sqrt() bedzie funkcja pierwiastek(), Fr^2 oznacza podniesienie częstotliwości rezonansowej do kwadratu a symbol pi() oznacza po prostu liczbę pi (3.14......).
Od razu mówię, że wynik nie zgadza się z przewidywaniami zainteresowanego choć nie odbiega dramatycznie od podanej wartości.
Obliczenia należy wykonywać na jednostkach podstawowych a więc należy używać dla częstotliwości herców [Hz], a dla pojemności faradów [F]
Kiedy ja zdawałem egzamin na licencję to część techniczna egzaminu, była obok testu z telegrafii, najtrudniejszą do zdania. Wzór na rezonans obwodu był elementarzem szkolenia ale widzę, że od tej pory nastąpił istotny postęp, tylko czy w dobrą stronę?
Mam nadzieję Adrian, że dasz sobie radę z obliczeniami więc oczekuję po pierwsze, że podasz wypadkową pojemność Cs a kolejno indukcyjność L7.
I na koniec słowo skąd się wzięło połączenie szeregowe pojemności dla obwodu rezonansowego - to jedna z metod dopasowania impedancji łączonych układów. Obwód rezonansowy ma dużą impedancję, zwykle większą niż coś co do niego dołączamy z jednej ze stron dlatego stosuje się albo odczep na cewce, dzielnik pojemnościowy albo drugie uzwojenie o mniejszej liczbie zwojów. W tym przypadku dzielnik pojemnościowy zapewnia dopasowanie impedancji w proporcji ok. (C10+C11)/C10
L.J.
Witam!
W uzupełnieniu dodam, że można zastosować jako L7 jedną z popularnych cewek 7x7 (do kupienia w AVT).
Najbardziej odpowienie byłyby: 203, 208, 212, 214, 218, 401, 407, 416, 435, 435A a także 219, 228 i 453.
Użycie cewki z rdzeniem jest o tyle zasadne, że pozwala na zestrojenie obwodu we właściwym miejscu. Wykonanie cewki na rdzeniu toroidalnym jest znacznie mniej wygodnym sposobem na strojenie obwodu choć jest to często możliwe przez ściskanie i rozszerzanie uzwojenia na toroidzie.
L.J.
Widzę, że nikt nie kwapi się ani z korektą ani z prawidłową odpowiedzią więc spróbuję podpowiedzieć koledze z nadzieją, że nauczy się tego raz na zawsze.
Problem jest z cewką L7 ale należy to rozpatrywać w otoczeniu w jakim pracuje ta cewka. Działa ona jako równoległy obwód rezonansowy z kondensatorami C10 (680pF) oraz C11 (1000pF) połączonymi szeregowo.
Na początek więc należy sprawdzić jaka jest wypadkowa pojemność tych kondensatorów ze znanego wzoru na pojemność wypadkową dwóch kondensatorów połączonych szeregowo:
Cs=C10*C11/(C10+C11) (1)
Zostawiam to obliczenie zainteresowanemu ale kiedy już wykona to obliczenie to indukcyjność cewki L7 da się obliczyć ze wzoru dla klasycznego obwodu rezonansowego (nie ma znaczenia czy szeregowego czy równoległego):
Fr=1/2/pi()/sqrt(L*C) -> L=1/4/pi()/pi()/Fr^2/Cs
Dla tego konkretnego przypadku więc po podstawieniu za Cs wzoru (1) otrzymamy, że
L7=(C10+C11)/4/pi()/pi()/Fr/Fr/C10/C11
Wzór nadaje się wprost do użycia np. w excell-u, gdzie w wersji polskiej zamiast funkcji sqrt() bedzie funkcja pierwiastek(), Fr^2 oznacza podniesienie częstotliwości rezonansowej do kwadratu a symbol pi() oznacza po prostu liczbę pi (3.14......).
Od razu mówię, że wynik nie zgadza się z przewidywaniami zainteresowanego choć nie odbiega dramatycznie od podanej wartości.
Obliczenia należy wykonywać na jednostkach podstawowych a więc należy używać dla częstotliwości herców [Hz], a dla pojemności faradów [F]
Kiedy ja zdawałem egzamin na licencję to część techniczna egzaminu, była obok testu z telegrafii, najtrudniejszą do zdania. Wzór na rezonans obwodu był elementarzem szkolenia ale widzę, że od tej pory nastąpił istotny postęp, tylko czy w dobrą stronę?
Mam nadzieję Adrian, że dasz sobie radę z obliczeniami więc oczekuję po pierwsze, że podasz wypadkową pojemność Cs a kolejno indukcyjność L7.
I na koniec słowo skąd się wzięło połączenie szeregowe pojemności dla obwodu rezonansowego - to jedna z metod dopasowania impedancji łączonych układów. Obwód rezonansowy ma dużą impedancję, zwykle większą niż coś co do niego dołączamy z jednej ze stron dlatego stosuje się albo odczep na cewce, dzielnik pojemnościowy albo drugie uzwojenie o mniejszej liczbie zwojów. W tym przypadku dzielnik pojemnościowy zapewnia dopasowanie impedancji w proporcji ok. (C10+C11)/C10
L.J.
Witam!
W uzupełnieniu dodam, że można zastosować jako L7 jedną z popularnych cewek 7x7 (do kupienia w AVT).
Najbardziej odpowienie byłyby: 203, 208, 212, 214, 218, 401, 407, 416, 435, 435A a także 219, 228 i 453.
Użycie cewki z rdzeniem jest o tyle zasadne, że pozwala na zestrojenie obwodu we właściwym miejscu. Wykonanie cewki na rdzeniu toroidalnym jest znacznie mniej wygodnym sposobem na strojenie obwodu choć jest to często możliwe przez ściskanie i rozszerzanie uzwojenia na toroidzie.
L.J.