15-08-2010, 21:43
Nie programuję w Bascomie ale zaciekawiły mnie rekomendacje Kolegów stosujących z powodzeniem ten język. Chętnie rzucę okiem na kod wygenerowany przez Bascoma i podzielę się opinią jak to wygląda od strony assemblera.
Rafał jeśli to nie problem to poproszę o przykładowy fragment kodu realizujący opisywaną przez Ciebie funkcję ( RX copy to vTX) obsługi wirtualnego portu oraz plik hex np dla ATmega8.
Otrzymałem od Rafała SQ4AVS fragment programu w Bascomie wykorzystujący wirtualny port szeregowy oraz stosowny plik hex. Aby poznać mechanizm rozwijania poszczególnych instrukcji Bacoma na kod maszynowy procesorów AVR dokonałem disassemlacji pliku hex uzyskując program w postaci mnemoników assemlera.
Kod generowany przez Bascoma dla większości prostych instrukcji wygląda dość przyzwoicie, wszystkie zmienne umieszczane są w pamięci SRAM.
Utworzenie wirtualnego kanału szeregowego na procesorze jest dość proste i działa poprawnie przy umiarkowanych szybkościach i długościach ramek.
W analizowanym przykładzie wszystkie instrukcje do obsługi kanałów szeregowych (open, print, inkey, input) realizowane były poprzez procedury programowe bez użycia mechanizmu przerwań. Taki sposób obsługi transmisji w zależności od jej intensywności może powodować gubienie znaków podczas odbioru. Jeśli jakiś fragment programu pochłonie więcej czasu niż dwa znaki, jeden zostanie zgubiony. Rozwiązaniem problemu jest wykorzystanie przerwań do odbioru i buforowanie znaków. Nadawanie możemy realizować programowo poprzez port wirtualny.
Rafał jeśli to nie problem to poproszę o przykładowy fragment kodu realizujący opisywaną przez Ciebie funkcję ( RX copy to vTX) obsługi wirtualnego portu oraz plik hex np dla ATmega8.
Otrzymałem od Rafała SQ4AVS fragment programu w Bascomie wykorzystujący wirtualny port szeregowy oraz stosowny plik hex. Aby poznać mechanizm rozwijania poszczególnych instrukcji Bacoma na kod maszynowy procesorów AVR dokonałem disassemlacji pliku hex uzyskując program w postaci mnemoników assemlera.
Kod generowany przez Bascoma dla większości prostych instrukcji wygląda dość przyzwoicie, wszystkie zmienne umieszczane są w pamięci SRAM.
Utworzenie wirtualnego kanału szeregowego na procesorze jest dość proste i działa poprawnie przy umiarkowanych szybkościach i długościach ramek.
W analizowanym przykładzie wszystkie instrukcje do obsługi kanałów szeregowych (open, print, inkey, input) realizowane były poprzez procedury programowe bez użycia mechanizmu przerwań. Taki sposób obsługi transmisji w zależności od jej intensywności może powodować gubienie znaków podczas odbioru. Jeśli jakiś fragment programu pochłonie więcej czasu niż dwa znaki, jeden zostanie zgubiony. Rozwiązaniem problemu jest wykorzystanie przerwań do odbioru i buforowanie znaków. Nadawanie możemy realizować programowo poprzez port wirtualny.
73 Adam