Ok, już rozumiem.
Mając na mysli I2C, TWI - miałem na myśli specjalizowane rozwiązania sprzętowe WBUDOWANE w owe procesory (atmega ma odpowiednik I2C który ze względów prawnych nazywa się TWI - karta katalogowa ATmega168, str. 209).
Jako nieeleganckie - miałem na myśli rozwiązania "na piechotę" czyli wysyłanie poszczególnych słów poprzez pętlę for, podczas gdy atmega może to robić sprzętowo. Owszem, mamy wtedy dowolność w wyborze pinu, ale działa to wolniej, i jest podatne na zakłócenia przetwarzania w procesorze. Dodatkowo wydłuża nam kod, a przecież pojemność pamięci w tych procesorach jest dość ograniczona (to chyba najważniejszy powód).
To, co jest użyte w bibliotece z arduina (AH_9850.h) nie jest sterowaniem I2C, ani TWI. Chyba że rozumieć to czysto semantycznie jako komunikację przy pomocy dwóch linii (a nawet wtedy nie jest bo jest jeszcze sygnał FQUP).
Odpowiadając sam sobie na pytanie, AD9850/1 nie nadaje się do sterowania po I2C, bo I2C nadaje adres, i wymaga potwierdzenia. Tak samo (raczej) TWI. Dość szybko czytając kartę atmegi, nie zauważyłem trybu aby można było to ominąć.
Natomiast prawdopodobnie da się po SPI Programming the AD9851 DDS synthesizer.
I na pewno nie miałem zamiaru insynuować komukolwiek że używanie arduino, czy bibliotek do niego jest nieeleganckie, itp. Jeśli ktoś odniósł takie wrażenie, to przepraszam - choć nie wiem na jakiej podstawie można było do tego dojść. Oceniłem metodę działania algorytmu, a nie tego kto go używa.
Natomiast nikt nikogo nie zmusza żeby nosił wodę wiadrem, gdy wymyślono pompę. Choć, zabraniać też nie zabrania. Czemu nie.
PS: Miło mi że zostałem zakwalifikowany do młodzieży. Ten termin staje się coraz bardziej szeroki, hi..
Jak zaimplementuję SPI do dds i będzie to działac, to się wiedzą podzielę, owszem.
Mając na mysli I2C, TWI - miałem na myśli specjalizowane rozwiązania sprzętowe WBUDOWANE w owe procesory (atmega ma odpowiednik I2C który ze względów prawnych nazywa się TWI - karta katalogowa ATmega168, str. 209).
Jako nieeleganckie - miałem na myśli rozwiązania "na piechotę" czyli wysyłanie poszczególnych słów poprzez pętlę for, podczas gdy atmega może to robić sprzętowo. Owszem, mamy wtedy dowolność w wyborze pinu, ale działa to wolniej, i jest podatne na zakłócenia przetwarzania w procesorze. Dodatkowo wydłuża nam kod, a przecież pojemność pamięci w tych procesorach jest dość ograniczona (to chyba najważniejszy powód).
To, co jest użyte w bibliotece z arduina (AH_9850.h) nie jest sterowaniem I2C, ani TWI. Chyba że rozumieć to czysto semantycznie jako komunikację przy pomocy dwóch linii (a nawet wtedy nie jest bo jest jeszcze sygnał FQUP).
Odpowiadając sam sobie na pytanie, AD9850/1 nie nadaje się do sterowania po I2C, bo I2C nadaje adres, i wymaga potwierdzenia. Tak samo (raczej) TWI. Dość szybko czytając kartę atmegi, nie zauważyłem trybu aby można było to ominąć.
Natomiast prawdopodobnie da się po SPI Programming the AD9851 DDS synthesizer.
I na pewno nie miałem zamiaru insynuować komukolwiek że używanie arduino, czy bibliotek do niego jest nieeleganckie, itp. Jeśli ktoś odniósł takie wrażenie, to przepraszam - choć nie wiem na jakiej podstawie można było do tego dojść. Oceniłem metodę działania algorytmu, a nie tego kto go używa.
Natomiast nikt nikogo nie zmusza żeby nosił wodę wiadrem, gdy wymyślono pompę. Choć, zabraniać też nie zabrania. Czemu nie.
PS: Miło mi że zostałem zakwalifikowany do młodzieży. Ten termin staje się coraz bardziej szeroki, hi..
Jak zaimplementuję SPI do dds i będzie to działac, to się wiedzą podzielę, owszem.