23-05-2012, 19:10
Nie jestem w żaden sposób zaangażowany w projekt Husarka i zapewne nie znam ostatecznej wersji zastosowanych układów (nie wszystkie schematy były opublikowane). Jednak uważnie śledzę ten wątek i napisze jak ja to widzę.
1/ Filtry wejściowe rozwiązane bardzo podobnie jak wiele innych wersji (SP2JJH, SQ4AVS), toroidy, te same przekaźniki. Zaletą wersji SP4HKQ jest prostopadłe umieszczenie cewek oraz dekoder bezpośrednio na druku. Wydaje się również możliwe użycie większych rdzeniw filtrach np.T68. Wadą jest brak przedwzmacniacza przydatnego przy słuchaniu na górnych pasmach. Być może znajdzie się na innej płytce.
2/ Mieszacz na tym samym układzie, na druku symetryczny transformator dopasowujący.
3/ Rozdzielone tory akustyczne i oddzielne polifazery pozwalają na zastosowanie innych wzmacniaczy w torze odbiorczym (optymalnych pod względem szumów) oraz w torze nadawczym (o dużej wydajności prądowej), odpowiednie dobranie potrzebnych wzmocnień w poszczególnych torach. Powyższe zabiegi powinny poprawić parametry urządzenia. Wadą jest rozbudowa płyty zasadniczej i wzrost kosztu budowy.
4/ Bardzo dobrym posunięciem w Husarku jest zastosowanie pasywnych filtrów akustycznych bezpośrednio po mieszaczu zamiast filtrów aktywnych. To rozwiązanie da największy przyrost jakości sygnału akustycznego. Zastosowanie prawdziwego wzm. m.cz. zamiast lichego LM386 to kolejny zabieg w kierunku lepszej jakości odsłuchu.
5/Wzmacniacz mocy na bardzo dobrych odpornych tranzystorach RD16. Zaletą w stosunku do G6ALU jest płynna regulacja mocy, trzy jednakowe tranzystory mocy ( o 1 tranzystor mocy mniej niż w G6ALU).
6/Jeśli dobrze zrozumiałem to nowa synteza SPHM DDS ma być również stosowana w Husarku. Zacznę od wad, pobór prądu, koszt, stopień skomplikowania, miejsce na panelu czołowym radia, reszta to już chyba same zalety. Piękny wygląd, funkcjonalność, ogromne możliwości, ekran dotykowy, brak tradycyjnej klawiatury. Przy starannym wykonaniu mechaniki to radio będzie naprawdę ładne na miarę XXI wieku.
1/ Filtry wejściowe rozwiązane bardzo podobnie jak wiele innych wersji (SP2JJH, SQ4AVS), toroidy, te same przekaźniki. Zaletą wersji SP4HKQ jest prostopadłe umieszczenie cewek oraz dekoder bezpośrednio na druku. Wydaje się również możliwe użycie większych rdzeniw filtrach np.T68. Wadą jest brak przedwzmacniacza przydatnego przy słuchaniu na górnych pasmach. Być może znajdzie się na innej płytce.
2/ Mieszacz na tym samym układzie, na druku symetryczny transformator dopasowujący.
3/ Rozdzielone tory akustyczne i oddzielne polifazery pozwalają na zastosowanie innych wzmacniaczy w torze odbiorczym (optymalnych pod względem szumów) oraz w torze nadawczym (o dużej wydajności prądowej), odpowiednie dobranie potrzebnych wzmocnień w poszczególnych torach. Powyższe zabiegi powinny poprawić parametry urządzenia. Wadą jest rozbudowa płyty zasadniczej i wzrost kosztu budowy.
4/ Bardzo dobrym posunięciem w Husarku jest zastosowanie pasywnych filtrów akustycznych bezpośrednio po mieszaczu zamiast filtrów aktywnych. To rozwiązanie da największy przyrost jakości sygnału akustycznego. Zastosowanie prawdziwego wzm. m.cz. zamiast lichego LM386 to kolejny zabieg w kierunku lepszej jakości odsłuchu.
5/Wzmacniacz mocy na bardzo dobrych odpornych tranzystorach RD16. Zaletą w stosunku do G6ALU jest płynna regulacja mocy, trzy jednakowe tranzystory mocy ( o 1 tranzystor mocy mniej niż w G6ALU).
6/Jeśli dobrze zrozumiałem to nowa synteza SPHM DDS ma być również stosowana w Husarku. Zacznę od wad, pobór prądu, koszt, stopień skomplikowania, miejsce na panelu czołowym radia, reszta to już chyba same zalety. Piękny wygląd, funkcjonalność, ogromne możliwości, ekran dotykowy, brak tradycyjnej klawiatury. Przy starannym wykonaniu mechaniki to radio będzie naprawdę ładne na miarę XXI wieku.