06-04-2012, 10:43
Tak właściwie to po co nam ta UNIA ?
Korzyści z UE dla mnie też są dyskusyjne ale unia jako typ danych w języku C jest bardzo silnym i przydatnym narzędziem. Dobrym przykładem zastosowania może być funkcja wysyłania obliczonej nastawy FTW [int32] do układu DDS.
W tym wątku zastosowano metodę maskowania pojedynczego bitu danych na 4 bajtowej zmiennej FTW, metoda mocno obciążająca procesor.
Inna metodą jest użycie funkcji wysyłającej pojedyncze bajty do DDSa. Najczęściej dostęp do kolejnych bajtów jest realizowany poprzez przesuwanie zmiennej FTW o 24,16,8 bitów, metoda zdecydowanie lepsza ale również kosztowna dla procesora.
Najszybszą metodą dostępu do wybranych bajtów zmiennej FTW jest zdefiniowanie unii.
Najogólniej powyższa unia FTW to taka zmienna, która ma dwa różne formaty danych w tym samym miejscu pamięci, raz jest to integer na 32bitach oraz ta sama zmienna ale jako 4 oddzielne bajty danych. Po obliczeniach wartość FTW[32] przypisujemy do FTW.reg32 a w funkcji wysyłania pobieramy bajty z 4 bajtowej tablicy FTW.reg8[x] podając numer interesującego nas bajtu.
Jeśli już uczymy się języka C to warto wykorzystywać "jego dobrodziejstwa" bo np. Bascom tego nie potrafi.
Korzyści z UE dla mnie też są dyskusyjne ale unia jako typ danych w języku C jest bardzo silnym i przydatnym narzędziem. Dobrym przykładem zastosowania może być funkcja wysyłania obliczonej nastawy FTW [int32] do układu DDS.
W tym wątku zastosowano metodę maskowania pojedynczego bitu danych na 4 bajtowej zmiennej FTW, metoda mocno obciążająca procesor.
Kod:
void ftw_DDS(unsigned long int FTW)
{
bajt_DDS(0x04);
unsigned char i;
for(i=0; i<32; i+=1) // pętla wykonująca polecenia 32 razy - czyli tyle ile bitów ma "słowo częstotliwości"
{
if(FTW&0x80000000)
{ DDS_PORT = DDS_PORT|(1<<DDS_SDIO); }
else
{ DDS_PORT = DDS_PORT&~(1<<DDS_SDIO); }
DDS_PORT = DDS_PORT|(1<<DDS_SCLK);
DDS_PORT = DDS_PORT&~(1<<DDS_SCLK);
if(i==15) { DDS_PORT = DDS_PORT&~(1<<DDS_UPDATE); } // I/O UPDATE w stan niski
if(i==31) { DDS_PORT = DDS_PORT|(1<<DDS_UPDATE); } // I/O UPDATE w stan wysoki
FTW = FTW << 1;
}
}Inna metodą jest użycie funkcji wysyłającej pojedyncze bajty do DDSa. Najczęściej dostęp do kolejnych bajtów jest realizowany poprzez przesuwanie zmiennej FTW o 24,16,8 bitów, metoda zdecydowanie lepsza ale również kosztowna dla procesora.
Kod:
SPI_MasterTransmit(0x04);
SPI_MasterTransmit(FTW>>24);
SPI_MasterTransmit(tFTW>>16);
SPI_MasterTransmit(FTW>>8);
SPI_MasterTransmit(FTW);Najszybszą metodą dostępu do wybranych bajtów zmiennej FTW jest zdefiniowanie unii.
Kod:
union // unia dla FTW
{
unsigned long int reg32;
unsigned char reg8[4];
} FTW;Najogólniej powyższa unia FTW to taka zmienna, która ma dwa różne formaty danych w tym samym miejscu pamięci, raz jest to integer na 32bitach oraz ta sama zmienna ale jako 4 oddzielne bajty danych. Po obliczeniach wartość FTW[32] przypisujemy do FTW.reg32 a w funkcji wysyłania pobieramy bajty z 4 bajtowej tablicy FTW.reg8[x] podając numer interesującego nas bajtu.
Jeśli już uczymy się języka C to warto wykorzystywać "jego dobrodziejstwa" bo np. Bascom tego nie potrafi.
73 Adam